تمام گذشتهام را در جستوجوی معنای زندگی، آفرینش و هستی گذراندم، بیآنکه خودِ زندگی را تجربه کنم؛ مثل کسی که تمام عمرش را صرف شناختن دریای بزرگی میکند، اما هرگز دل به دریا نمیزند و آن را تجربه نمیکند. از بیرون زندگی ام مشابه اکثریت جامعه بود اما ، دنیای درونم کاملاً متفاوت بود، اما در نهایت، حاصل تمام جستوجوهایم چیزی جز پوچی و بیمعنایی نبود. اکنون میخواهم دوباره متولد شوم؛ یا بهتر بگویم، متولد شدهام و در آغاز تولدی دوباره هستم. میخواهم با خط کشیدن روی تمام عقاید، مسلکها و مرامهای گذشتهام، این بار زندگی را فقط تجربه کنم. بدون فکر کردن، بدون فلسفهبافی و بدون اینکه پیش از انجام هر کاری، به دنبال معنای آن بگردم. میخواهم خودم را به جریان رود بسپارم و اجازه بدهم رودخانه زندگی مرا با خود ببرد. البته مدتی است که وارد این جریان شدهام. در این مسیر، به دنبال کسی هستم که بتواند همراهم باشد؛ کسی که مقلد نباشد و اسیر قالبهای کلیشهای جامعه و آنچه بهعنوان زندگی «نرمال» شناخته میشود، نباشد. کسی که شخصیت خاص خودش را داشته باشد، استقلال فکری و شخصیتی داشته باشد ،و همواره آماده تجربههای جدید و رسیدن به ادراکهای تازهای از هستی، زیبایی و زندگی باشد. کسی که اسیر قالبهای ازپیشتعیینشده نباشد، پیوسته در حال رشد و شکوفایی فکری، شخصیتی و دیدگاهی باشد و در گذشته خود متوقف نماند.کسی که تغییر برایش معنای رشد و تکامل داشته باشد ، نه اسباب به هم خوردن ساختارهای فکری و سبک زندگی اش باشد. خلاصه بگویم، به دنبال کسی هستم که بتوانم دستش را بگیرم و از بالای صخرهای عظیم، با هم به درون رودخانه زندگی شیرجه بزنیم.