قطار به سمتِ خدا میرفت. همهی مردم سوار شدند. وقتی به بهشت رسید، همه پیاده شدند. یادشان رفته بود که مقصد، خدا بود؛ نه بهشت. آدمی همین است… مقصود را به «بهتر» میفروشد، یار را به «زیباتر»، دوست را به پول، و مرام را به منفعت.