امیدوارم همان خیالی را که بافتی، بپوشی...

من ۴۸ ساله هستم ، تهرانی نیستم ولی تهران زندگی کردم، نزدیک فرانکفورت زندگی می‌کنم. ۷ ساله آلمانم. آدم مستقل، منطقی و منظمی هستم. تو ایران فقط درس خوندم و کار کردم، اهل مهمونی و شلوغی نبودم، بیشتر دنیام کار و دانشگاه بود. برام فرهنگ و احترام از هر چیزی مهم‌تره. دنبال رابطه‌ای آروم و دوطرفه‌ام، نه استاد و شاگرد، نه ناجی و قاضی. کسی که بلد باشه هم حرف بزنه هم گوش بده. فاصله برام مهمه، دنبال رابطه راه دور و ویدئوچت‌های طولانی نیستم. قرار اول برای من فقط یه قهوه کوتاه تو یه کافه شلوغ تو مرکز شهره. اگه دنبال هتل یک هفته‌ای و «اول اعتماد کن بعد میام» هستی، لطفا رد شو