در بین تمام رابطه هایی که داشتم هم خوشگل بوده، هم زشت بوده و هم معمولی بوده البته این اسم گذاری ها مال جامعه است چون من آدما رو هیچوقت با این صفات خطاب نمی کنم، بنابراین خود این نشون میده که ظاهر و قیافه برام اولویت نیست. فقط کافیه با اون جنبه ی انسانی طرف مقابلم و شعورش ارتباط برقرار کنم. اوضاع آشنایی ها خوب نیست، چون آدما حال شون خوب نیست، چون زندگی خیلی عجیب و پیچیده شده، بد نیست یه ذره از توقعات و خود خواهی ها کم کنیم که رابطه شکل بگیره، چون ما باهم حال دل مون خیلی بهتره. هر وقت تنهایی خیلی اذیتت کرد خوب به یاد بیارتعداد "نه" هایی که گفتی، تعداد لجبازی هایی که کردی، تعداد آیدی هایی که بلاک کردی؛ تعداد اه اه، این چیه با اون ریختش گفتن هات، شاید بهترین آدم دنیا سرراهت سبز شده ولی بلاکش کردی. عشق آتشینی مییخوام که وقتی میام خونه با حرارت نفسش درگوشم بگه دلم برات تنگ شده بود لامصب! منم بگم ای جون سیندرلای من، حالا شام چی داریم؟ بگی سبزی پلو با ماهی، منم یه گازازچاله گونت بگیرم دست بکنم جیب بغلم بگم بیا اینم دوتا بلیت دور دنیا واسه جفت مون؛ تو هم همچین جیغ بنفشی درگوشم بکشی که کلا شنوایی مو از دست بدم! قشنگ نیست؟ راستی، وقت کردید اون پایین مایینای پروفایل رو هم بخونید، یکی از دسته گل های همسرسابق بنده است علاوه بر خیانت. خلاصه اینکه اگه جرات داری بیا عروسی کنیم. Hurt in the past, yet up to move on with the right one. There’s zero boasting as I elaborate myself as, “You can’t find any one more romantic and caring, period!”.